Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En in een nog vager uitzinnigheid vroeg ze:

— „Wat wil je beginnen? Samen een andere hoedenzaak ?"

— „Weer een hoedenzaak...?" aarzelde Herz bedachtelijk...

Dan kwam hij pardoes met zijn al sinds weken kant-en-klaar plan voor den dag.

— In Saargemünd, dat wist ze wel, die eene neef van hem, die onderdirecteur was van de groote porcelein-fabriek — hij was voor een gedeelte eigenaar ook —, die wou hem in een soort van model-zaak zetten... eerste stand, groote-Boulevardsbuurt, flink magazijn, met alle nieuwe creatie's der fabriek...

Uit een afzonderlijk laadje van zijn lessenaar haalde Herz een lijvig pakje met tabelletjes en prijscouranten en nog een ander pakje van ampele correspondentie...

— Daarom was hij nu dit najaar nog zelf naar Duitschland gegaan... om van dat alles poolshoogte te nemen, alles te bespreken en voor te bereiden... daarna had hij gezocht naar iemand, die zijn wijncommissiehandel overnemen wou... dat waren die verschillende menheeren geweest, die klanten, die nu zelf begonnen te komen, over wie zij zich zoo verwonderde den laatsten tijd... het had heel wat moeite gekost een behoorlijke som te bedingen... hij moest nu dezer dagen beslissen...

— Maar, zei madame Dutoit vol angstige bedenkingen en niet meer bij zijn verhaal, — dat Sarreguemines-goed heeft iedere aardewerk-winkel hier... onze keukenborden... jouw waschstel... al dat gewone kamaliband...

Herz, zeker van zijn zaak, knikte van nee. — ,,Wel dat ordinaire," zei hij, „maar niet de werkelijke

Sluiten