Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

punten met hun lichte, wemelende café's, aan den hoek van de Rue de Rennes en op de Place du Théatre Franfais, het plots een warrig dooreengekrioel was, waar hij geen oog op kon houden. — In de korte, donkere Rue Louvois had hij al gauw het bestelkantoor gevonden, maar het zat dicht met zware zwarte luiken.

Hij ging naar de Gare St. Lazare. — De koffer zou daar in ieder geval heengebracht zijn; hij kon misschien wachten, tot zij dien kwam halen of iemand stuurde...

Over de breede, leege trottoirs der Avenue de 1'Opéra stapte hij snel in den kil-witten schemer der schaarsche en hooge electrische ballonnen. Als hem een omnibus langs reed voor de Gare St. Lazare, sprong hij er op en bleef, onder het ijzertrapje gedrongen, buiten staan.

Bij de Opéra meende hij plotseling Jozette te zien loopen voor het Café de la Paix... zijn hart beukte op, een steigerende weifeling vloog door zijn hoofd, om van den omnibus weer af te springen... hij keek scherper; zij was het niet...

Toen Célestin de overwelfde pleinen van het station betrad, stond er aan sommige perrons klein een trein met open portieren, wat menschen ervoor; alle die treuzelig-bevolkte zij-wegen een voor een in-vorschend, liep hij het wijd-strekkende hoofdperron in de volle lengte af, zocht dan het bagagedépót...

Aan de juffrouw, die daar, de handen op de knieën, onder de eenige gaspit zat en slaperig naar hem opkeek, vroeg hij, of er ook een bruine koffer was bezorgd... met leertjes er om heen...

Zij rees op, kwam voor de loket-toonbank, en zei: „het reiju?" — Hij had geen refu, lei hij haar uit,

Sluiten