Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Mieke hou je vast aan de takken van de boomen.

Het. was middernacht, en volle regenvlagen, Dekte het woud, dat heen liep door het dal, Toen een jeugdig paar het boschpad ingeslagen Huiswaarts keerde van feestpartij en hal,

Toen Pieter sprak, aan 't sparrewond gekomen Hier is de plaats waar niemand ons verrast, Mieke hou u vast aan de takken van de boomen, Miekehouu vastaan deslippen van mijnjasbis

Ach lieve vriend wat wilt gij nu aanvangen, Ach lag ik bi] mijn moeder in het bed,

Toen drukte hij een kus op hare wangen, 't Angstvallig week voor geen gering verzet, De liefde nu niet langer te betomen.

Sloot hij zich aan haar zwellende boezem vast. Mieke enz.

De noordenwind blies door de sparreboomen, De regen viel met knetterend geluid,

Doch al het nat deed hun geensints schroomen Doofde den gloed van hun gevoel niet uit.

Sluiten