Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En heden? Blik eens om u henen,

En zie de vreugd van 't Zilv'ren Paar, De liefde is nog niet verdwenen

Maar werd steeds hechter, jaar op jaar. Het dierbaar kroost, in de echt geboren, Is thans een parel aan hun kroon, En hebben zij ook iets verloren,

Wat overbleef prijkt dubbel schoon.

Weer viert men bruiloft als voor dezen,

Weer zijn wij opgeruimd en blij. De vreugd is in hun blik te lezen,

Zoo zitten ze aan elkanders zij.

Omringd door hun familieleden.

En een verheugde vriendenschaar,

Dat is zooals ge ziet, het heden

Van het gelukkig Zilv'ren Paar.

De toekomst? Wie zal ze openbaren,

Wie zeggen wat het paar nog rest, Bij 't immer wisselen der jaren,

En wat hun wacht in dit gewest.

Als 'k Don Antoon was, 'k zou 't u zeggen

Maar 'k ben, gij weet het, geen profeet, Toch wil 'k mijn wensch hier nederleggen. Zooals reeds menig vóór mij deed

De toekomst moge heil u geven,

Dat is mijn wensch, o waarde liên, Voortdurend heil moog' u omzweven,

Geen droefheid zal u 't leven biên. De schoonste rozen dezer aarde

Vertoonen zich aan uwen voet,

En wat 't verleden u ook baarde

Leef voortaan vroolijk, welgemoed!

Sluiten