Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hartstochten, en zoo hij ook bezweken ware, dan nog zou hij steun gevonden hebben, waaraan hij zich had kunnen oprichten.

O, het smartte haar zoo diep, hem op die wijze te hebben zien leven en sterven, en de eenige gedachte, waarmede zij zich zocht te troosten, was, dat Gods oordeel barmhartiger is dan dat der menschen.

XIV.

VERKREGEN GELUK.

Voor 't laatst brengen wij u in Elise's huiskamer, die er voor 't oogenblik een weinig ongezellig uitziet.

Twee jaren zijn er sedert den dood van Frans verloopen. Elise heeft het rouwgewaad afgelegd en is thans bezig eenige zaken in te pakken, die zij op reis meent noodig te hebben. Wel heeft zij nog niet het besluit opgevat, de hoofdstad voorgoed te verlaten; maar 't is toch haar plan, hare woning gedurende eenigen tijd te sluiten en naar buiten te gaan. Het ouderlijke huis stond ledig; maar zij zag er tegen op, dit bewoonbaar te maken. Liever wilde zij kamers huren in het hotel, in de nabijheid van het stadje, dicht bij de bosschen en vlak tegenover den beukeboom, die al hare geheimen kende en haar vertrouwen had genoten. Dddr, in de eenzaamheid, zou zij ook minder in aanraking komen met de bewoners van het stadje, dan wanneer zij het ouderlijke huis ging betrekken. Haar hart was daarin ook niet meer te huis. Daar waren geen vrienden, die met haar deelden in haar lot, noch die sympathie gevoelden voor de beginselen, welke zij thans voorstond. De menschen waren in dezelfde doodigheid en onverschilligheid gebleven als vóór ettelijke jaren. De geest van het Reveil was er niet doorgedrongen, en zoo er al onder de bewoners over de nieuwe richting op godsdienstig gebied gesproken werd, dan geschiedde dit meestal op een wijze, die den spotlust moest opwekken. Voor iemand als mevrouw Hulsting, die genoeg had aan haar goeden ouden dominee, was dat Achterhoeksche stadje een gewenscht verblijf. Het was daar zoo kalm, zoo stil; het geleek wel de kalmte en stilte van een kerkhof.

Maar voor Elise zou het er niet uit te houden zijn; tenzij zij het zou kunnen verdragen, als een nieuwlichter te worden gehoond en

Sluiten