Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zoodat er eerst ruimte gemaakt moest worden in de paden, door een deel der hoorders te verzoeken even naar buiten te gaan.

In lange rijen stonden de rijtuigen, waarmede men van heinde en ver gekomen was. In de vaart lagen allerlei scheepjes, behoorende aan de kerkgangers uit het waterland. Maar wat dan ook gepredikt werd was ook teerkost op den weg naar de eeuwigheid. Op zulk een dag leefde de ziel op. Hoe krachtig klonk het psalmgezang ; hoe machtig greep het levende Woord niet zelden de harten aan. Dan werd de donder van de Wet gehoord, welke allen dreigde die met een onboetvaardig hart de verzenen tegen de prikkels sloeg, maar dan volgde ook de blijde boodschap der verzoening en volkomene verlossing voor allen, die zich zeiven als verloren zondaren hadden Ieeren kennen.

Tusschen de diensten werd in een koffiehuis door degenen die van buiten waren brood gegeten, maar tevens de predicatie besproken. Oude Christenen die veel ervaring hadden opgedaan, die bovenal de bevindelijke waarheid lief hadden, waren dan al spoedig met elkander in dispuut over de fundamenteele stukken van de geloofsleer, of ook, het gesprek ging over den toestand der kerk, en het diepe bederf dat in haar midden gevonden werd.

Wel is waar had Bart zelf niet altijd begrepen waarover het ging, daarvoor was hij nog te jong en te onervaren, maar toch had hij steeds gevoeld, hoe deze Christenen niet alleen de gemeenschap der heiligen oefenden, maar ook in nauw verkeer met de wereld der onzienlijke dingen leefden.

„Veel is, aldus besluit Bart zijn herinneringen, sinds dien tijd veranderd. Aan den eenen kant heeft het volslagen ongeloof veel driester het hoofd omhoog gestoken, waarmede lichtzinnigheid en onverschilligheid gepaard gaat. Maar aan den anderen kant is er gekomen eene krachtige ontwaking en opleving, inzonderheid onder den invloed van de reveil-mannen en den arbeid door hen aangevangen, waardoor ook het Kerkelijk leven eene vernieuwing onderging. Nog altijd is er zeer veel in de kerk dat bedroeft, maar niet minder dankbaar moet erkend worden, dat de Heere God, niettegenstaande den afval van velen, met Zijnen Geest krachtig doorwerkt. Ik ben oud geworden. Soms heb ik het gevoel, dat ik mijn plaats hier beneden

Sluiten