Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zich zoo aan te stellen, maar dat hij zelf oorzaak is, van dit minder aangenaam geval. Hij blijft bij zijn beweren dat deze vergadering geen recht heeft om op te treden gelijk werd voorgesteld, en wil tevens nog zeggen, dat hij er niet aan denkt wegens verschil van meening met de Christelijken tegen deze zoo vijandig op te treden als Smynia dit zou wenschen. Wil men hem dan eerlang als Kerkvoogd niet opnieuw verkiezen dat zal hem zorg wezen, maar hij bedankt er voor zich voor alle dingen te laten gebruiken, die deze of gene heethoofd meent op touw te moeten zetten.

Niet een die er aan denkt om hierop verder in te gaan. Hoewel het nog geen tien uur is, heeft niemand lust de vergadering langer te rekken. Waar bij de gebruikelijke rondvraag niemand meer iets te zeggen heeft, wordt de bijeenkomst voor gesloten verklaard en gaat elk zijns weegs.

Buiten wordt door enkelen nog lang nagepraat over dezen onaangenamen avond, en de gevolgen overwogen die uit het gebeurde kunnen voortvloeien.

Intusschen is Smynia met een verhit hoofd, ziedend van toorn, naar „de Jachtweide" geloopen, waar eenige getrouwe bezoekers rond den warmen kachel hebben plaats genomen. Een paar boerenjongens zijn bezig op het biljard eenige stooten te doen. De kastelein staat in de tapkast, met zijn hand in den diepen broekzak gravend, in stilte tellende wat dezen dag is ingebeurd.

Als Smynia met veel drukte binnenkomt, merken allen dat er iets bijzonders gebeurd is. Op zijn barsch „goedenavond", volgt ternauwernood een wedergroet. De beide spelers werpen elkander een knipoogje toe.

„Aannemen klinkt het bevel. Geef mij wat oude klare."

Het volgend oogenblik is het verlangde ingeschonken. In één teug wordt het glas geledigd, en aanstonds een tweede borrel besteld. Allen zien hem aan. Men is van Smynia wel gewoon dat hij vreemd doet, maar zoo als heden heeft men hem zelden gezien en is nieuwsgierig te weten wat de oorzaak van zijn ontstemming is.

„Regent het nog?" vraagt de kastelein.

„Ja."

Sluiten