Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Neen, 'k vraag u geen woorden, geen ijdel verhaal, Uw hand zij mij tolk van uw hart!

Uw handdruk, mijn vriend, zij welsprekende taal, Bij weerzien en blijdschap en smart I

Ja teeder en trouw, of veerkrachtig als staal — Uw hand zij de tolk van uw hart!

Een hand zij een pand van eon hartlijk gemoed, Waarachtige troost in den rouw !

Gastvrijheid, uw welkom, uw zegen, uw groet, Het zegel der liefde, der trouw.

En — 't kusje te-met zij verleidende zoet — Uw handdruk zij heilig, o vrouw I

1>E HERTOGIN TAN OBLEAN'S. 1848.

Gij alleen waart Koningin,

Bij het spatten van hun kronon, Bij 't uiteenslaan van 't gezin, Bij hot kraken van hun tronen;

Gjj, vol moed en moedermin, Midden tusschen al de dolken

Van de fijnstgeslepen taal,

Bij den oproerkreet dor volken, Bij het dreigen van hun staal I

Midden tusschen al 't geschreeuw, K alm en zwijgend — maar welsprekend !

Vorstenmoeder, Koningsweeüw, Door den vingor Gods geteekend

In het midden van uw eeuw, Om de smaadheid, om de vlekken

Der verworpen majesteit Met den mantel te overdekken Van uw koningsheerlijkheid 1

Smeekend, zeegnend gtondt gij daar, Als een vredeboö verrezen,

Bij het dringen van 't gevaar.

Laat mjj Frankrijke engel wezen, En dit kind ... uw martelaar I

Schooner nog dan in die dagen, Toen, omstraald van Juliglans, 't Land der riddren roem mocht draOp de Bruid van Orleans! (gen

Schooner nog dan toen weleer, Om de wieg van d'eerstgeboren,

't Zegelied van vrode en eer (ren Zich uit Frankrijks hart deed hoo-

Voor zijn lievling en zijn Heer I Thans !. .. die volksstem brult verwoeder, Ongewisser dreigt de kans... Luider spreekt de Ktem der moeder En der weeüw van Orleans I

Maar dat moederlijke bloed Moest wel tot den einde vloeien

Met een onversaagden moed, En die vrouweboezem gloeien

Van een koninklijken gloed.... Andera, telg der Julidagen,

Kost gij wenschen, dat uw zoon Op zijn hoofdje 't wicht zou dragen Van een Februarikroon?

Sluiten