Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Is licht en waarheid in mijn smachtend hart gevloeid Met al den yrede van 't vertrouwen!

Maar, heilige Natuur, hoe diep en luid en lang,

Als de echo's door 't gebergte, uw stemmen en uw psalmen Ook in mijn dankbre borst weergalmen,

En tuigen van uw God, die al mijn lof ontvang'!

Toch dieper nog weerklinkt, door 't binnenst van mijn harte, In 't vreemde, schoone land altijd een zachte stem,

Die ruischt van uit de dierbre verte,

En die nog luider spreekt van Hem!

Van Hem.... "Wiens liefde en licht, uit drie paar vriendelijke oogen, Zoo heerlijk op mijn paden blinkt;

Wiens lof, uit kindermond, steeds door mijn woning klinkt,

Mijn kluis vol vrede, die 'k al strijdend ben ontvlogen!

Van Hem.... Wiens trouwe, Wiens bescherming en genaê,

Ik al mijn schat beveel, met duizend teederheden,

Terwijl ik 't vochtig oog naar gindsche bergen 6la,

Vol heimwee en gebeden!

LICHT EN BRUIN.

Ik groet met liedren en met kussen

Uw blijd, uw moederlijk gezicht, Zoo lief,zoo heerlijk prijkend tusschen Ons blonde meisje en 't bruine (wicht.

Voorwaar, wel menglen in ons leven Zich zacht en schoon het licht en 't (bruin,

Zoo schoon als in de groene dreven Hier aan den voet van 't blonde duin. Bloemendaal 1859.

't Zal niet altijd zoo zacht zich meng® Als in dit rijk en zalig uur, (lei Nu gij met onze vriendlijke engelei Den vrede smaakt van Gods natuur, 'k Zou ook van God niet durven (vrageï

Steeds zulk een schoonen leven» (gaard — Zoo hij maar in Zijn welbehagen U met ons blondje en bruintje spaart 1

NEEN NIMMERMEER, ZELFS NIET.

Neen nimmermeer, zelfs niet bij Helmers* bardenkoren,

Of 't ongesmukte lied, vol vaderlandschen gloed,

Waarin een braaf poëet nog eenmaal duchtig de ooren

Wascht aan het „Spaansche rot" en tuigt van Hollands moed;

Neen nimmermeer, zelfs niet als ik „de vlag der dappren",

Uw „driekleur" zoo geliefd, uw „oude leeuwenvaan"", O Neerland, in triumf zie door uw steden wappren,

Bij de aankomst van uw vloot.... met haring rijk belaên;

M

Sluiten