Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KOMEN Daar is een tijd van komen, Daar is een tijd vau gaan : Dat bebt gij meer vernomen, Maar hebt gij 't ook verstaan?

O wie het mag doorgronden,

Dat spreekwoord zoo vol zin, Die kent der Liefde wonden, De weelden van de min.

Dien mochten oogenblikken Soma uren wreedsr pijn, En uren van verkwikken Soms als sekonden zijn.

Die heeft met bevend schromen

Vaak in zijn luistrend hart Een lieven tred vernomen, Vernomen uit de vort';

Maar liet ook vele reizen Zijn ziele bij zijn schat, En ging die spreuk bepeizen Stil op zijn eenzaam pad.

Die heeft in 't zoete leven,

Vol leed en lieflijkheid, In jonkheids rijke dreven Genoten on — geschreid;

En in zijn stiller harte

Zich reeds een schat vergaêrd Van weemoed, liefde, smarte, Dien hij getrouw bewaart.

Dio weet, wij armen boeten, Wij boeten wreed en snel, Vast menig lief ontmoeten Met menig lang vaarwel.

Die ziet ook. in zijn droomen,

Langs schemerende paên, Soms vrienden wederkomen, Die ver zijn weggegaan.

Die treurt ora Lenteweelden, Muar jaagt niet meer vooruit,

EN GAAN.

Als toen zijn vingren speelden In 't haar der blonde bruid.

Die denkt, sinds enkle jaren,

Bij 't komen van bet gToen, Aan 't vallen van de blaêren In 't stemmende saizoen.

En in de najaarsvlagen,

i in 't dwarlen van de blaên, Hoort hij een stemme klagen Van komen en van gaan.

Die blikt soms lange, lange

Terug in ziin weleer, En 't wordt liem bange, bange, En 't leven buigt hem neer.

Hij peinst: nog pas gokomen,

Pas gistren, en zoo veer Reeds op de snelle stroomen Van 't wondre, diepe meer?

Hij voelt zijn moedert kussen Nog glooien op zijn wang, Eij hoort al ondertusschen Een dierbren wiegezang.

Hij ziet zich zeiven stoeien Met knapen op het duin, En reeds — zijn kindren groeien En bloeien in zijn tuin.. ..

En midden in den zegen,

De trooste van zijn God, Stroomt hem de weemoed tegen, Van 't wisslend menschenlot

Daar is een tijd van komen,

Daar is een tijd van gaan .... Dat hebt gij meer vernomen, Maar hebt gij 't al verstaan?

O. wio het macr verklaren

Dat spreekwoord, zoo vol smart l Dio leefde luttel jaren,

1 Maar leefde met zijn hart.

Sluiten