Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

»Mgn Horder was der Heeren Heer ;

lk ben zijn deol gebleven." In iedren trek van t vroom gelaat, Kalm ran geloof en hope, staat Dat woora geschreven.

Stilte ootmoed, die daar schromend Op Gods gewijden drempel, (wacht Die Meer, in Wien gij hebt vertrouwd, Heeft in uw hart zijn huis gebouwd,

Zijn eeuwgen tempel.

1853.

O, grijze -vroomheid, lang beproefd,

O, heiige, eerbiedwaarde I Gij wordt gekroond reeds in den tijd ; En de avond van uw dag vol strijd Straalt vrede op aarde !

Met eerbied, naar uw buigend hoofd

Ziet om het oog der reinen; Uw kalmte leert, uw hope sticht, En spreidt een glans van hooger In t hart der kleinen (licht

BEDE.

Dat mij Uw licht voor 't duister oord bewaar' God, waar één dag gelijkt als duizend jaar I Geef, dat ik eens die woning tegenlach,

Waar duizend jaar gelijk is aan één dag.

ter herinnering.

(Aan D« H. van der Leeuw, te Delft, na de Gedachtenisviering van xgnen vijfentwintigjarigen Evangeliedienst.)

»Mjjn broedren, laat ons saam den ééngen naam verhoogen ; ij ^ e" maakt met mij den God mijns levens groot 1"

Hoe lieflijk heeft uw hart, in 's Ueeren tempelbogen,

Ier Hoogtij uwer ziele, ons met dien psalm genood 1

O, 't was ons goed met u te denken en te danken,

Uns harte kreeg u lief bij 't welgesproken woord I Dat was geen vroom gcruisch van jubelende klanken,

Het was een rijk geloofs akkoord,

Een taal der ziel, van God gehoord I

^ree? u I'e^i toen Ge over tal van jaren,

vreemd aan strijd en kruis en onverslijtbren rouw. Den blik van uw geloof liet waren,

tY ontroerde borst ons krachtig kwaamt verklaren, »Ik moet, ik wil, ik kan slechts roemen in Gods trouw 1"

Zijn zegen ruste op u: Zijn zogen, in den zegen,

Dien ge andren brongt, het meest! want die is groot en goed Wees lang nog menigeen op 's levens duistre wegen

Sluiten