Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voorafgegane wettelijke strafbepaling." ') Geen strafbepaling heeft dus terugwerkende kracht. Maar daar de strenge toepassing van dezen regel zou maken, dat de Staat in vele gevallen strenger zou moeten straffen dan hij zelf (als wetgever) noodig vond, zoo voegt a. 1 Ontw. er onmiddellijk achter: „Bij verandering in de wetgeving na het tijdstip waarop het feit begaan is, worden de voor den verdachte gunstigste bepalingen toegepast."

Dit voorschrift is, zooals men ziet. eene veralgemeening van hetgeen art. 1 <>v. Stbw. I. voor een bijzonder geval bepaalt; de uitdrukking „gunstigste bepalingen" omvat alle bepalingen, zoowel van bijzonderen, als van algemeenen aard.

Aigemran, Niet alleen naar den tijd moet de omvang van de werking der 0Jrie omtrent den strafwet worden geregeld, maar ook , en wel vooral naar de d" mr~ plaats. Het geldt hier de vraag, of de werking der strafwet 2) ,/fStralWe' binnen het gebied van den Staat beperkt behoort te blijven, Plautx. dan wel zich ook buiten de grenzen heeft uit te strekken. Deze vraag mag niet zoo worden verstaan, als zou de mogelijkheid bestaan, dat de rechter een vreemd strafrecht ooit zou moeten toepassen. Deze mogelijkheid is uitgesloten, omdat het, subjectief recht van den Staat om te straffen toch moeilijk afhankelijk gesteld zou kunnen worden van vreemde wetten. De rechter past dus steeds het nationale strafrecht toe. 3)

De vraag is slechts, of de strafwet van eenig land alleen op delicten, in dat land gepleegd, toegepast mag worden, dan

') Art. 92 Ontw. zegt, dat onder „wettelijk voorschrift" en „wettelijke strafbepaling" worden verstaan de voorschriften van alg. verordeningen en van reglementen en keuren van politie. Deze begripsbepaling zal nog aangevuld dienen te worden t. a. v. locale verordeningen.

Dit art. maakt deel uit van den IXen (laatsten) titel van het Ie Boek, «rsarin onder het opschrift: „Beteekenis van sommige in het wetboek voorkomende uitdrukkingen," aan verscheidene termen eene speciale beteekenis, of uitbreiding van beteekenis, gegeven wordt.

2) Deze uitdrukking omvat alle met het strafrecht in betrekking staande wettelijke bepalingen.

») Om deze reden verdient de benaming „internationaal strafrechtVoor dit leerstuk geene aanbeveling'.

Sluiten