Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

§ 67. Nadere Voor welke gedragingen men nu strafrechtelijk verantwoor"Pmerkingon over deiijk wordt gesteld: en verder of en in hoeverre men voor 'auaaai-en schuld- ^ „emi„ev daarvan verantwoordelijk is tegenover den straf-

!|tand. Formeele f, , , . „ , * . , , , x

*> materieeie,cui-rechtel'f han^t geheel at van de omschrijving van het delict. Pos; en doieuse 'n § 60 zagen wij liet reeds, dat delicten op verschillende bieten, wijze worden omschreven. Strafbaar kunnen n. I. worden gesteld:

a. een bepaald doen of niet doen op zich zelf;

b. een bepaald doen of niet-doen in verband met. bepaalde gevolgen;

c. bepaalde gevolgen van overigens niet aangegeven gedragingen.

By de delicten, die onder a vallen vloeit het ongewenschte gevolg zóó onmiddellijk uit de gedraging voort, dat velen oorzaak en gevolg geheel vereenzelvigen. Deze vereenzelviging is echter theoretisch onjuist; oorzaak en gevolg kunnen onmogelijk één zijn. Bij het toebrengen van slagen b. v. is het duidelijk, dat het ontvangen der slagen een gevolg is van (en dus volgt op) het geven dier slagen; het omgekeerde zou onzin zijn. Daar echter het gevolg zóó onmiddellijk, en zóó noodwendig tevens, uit de daad voortvloeit, dat geen ander onmiddellijk gevolg denkbaar is, zoo behoeft de strafwet het ongewensclit gevolg niet uit te drukken, zoodat in een concreet geval het causaal verband ook niet behoeft te worden aangewezen: het bepaalde doen of niet-doen zonder meer is strafbaar. Dergelijke delicten pleegt men formeele delicten te noemen, en als zoodanig te stellen tegenover die, waarbij een bepaald aangewezen gevolg eener gedraging tot de elementen behoort, de z.g.n. materieele delicten.

De omschrijving van elk delict zal verder duidelijk hebben aan te geven, welke mate van schuld ervoor vereischt wordt; of nl. een bloot verzuim (culpa) reeds voldoende is voor de strafbaarheid eener gedraging, dan wel opzet (dolus) daarvoor noodig is. Naar gelang de eerste of de tweede schuld vorm element van het delict is, onderscheidt men culpose en doleuse delicten. Daar het volgende hoofdstuk geheel gewijd zal zijn aan de speciale behandeling der schuldleer, wordt over dit onderwerp hier verder niet gehandeld.

Sluiten