Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

daders onder de bestaande omstandigheden de meeste kans, zoo niet de zekerheid biedt, om een vooruit bepaald gevolg te voorschijn te roepen.

b. Men heeft het ongewenschte gevolg door zijne schuld, culpa, veroorzaakt; alsdan heeft men vóórzien of -althansmoeten voorzien, dat dit gevolg uit zijne gedraging kon voortvloeien. In dit geval heeft men óf geheel verzuimd zich eene voorstelling te maken van de mogelijkheid van dit gevolg, óf men heeft zich die voorstelling wel gemaakt, maar zijne gedraging niet beschouwd als de meeste kans biedende tot het bewerken van het voorzien gevolg.

c. Men heeft aan dat gevolg geen schuld, indien redelijkerwijs dat gevolg niet was te voorzien, men zich m. a. w. dat gevolg niet had kunnen voorstellen.

Dolus is derhalve: de wil, gericht op het ongewenschte gevolg; culpa: gebrek aan zorg ter voorkoming van het ongewenschte gevolg.

De veroorzaking van welke ongewenschte gevolgen strafbaar is, moet door den wetgever uitdrukkelijk worden bepaald: geen delict, geen straf zonder voorafgaande wettelijke bepaling, Evenzoo moet de wetgever duidelijk aangeven, of voor de strafbaarheid vereischt wordt, dat die veroorzaking met opzet geschied zij, dan wel of culpa daarvoor reeds voldoende is. In onze geldende strafwet blijkt dit, zooals we nog nader zullen zien, niet altijd even duidelijk. Men onderscheidt hiernaar de delicten in doleuse en culpose delicten.

Bij culpose delicten wordt dus de veroorzaking van een ongewenscht gevolg door zorgeloosheid, zonder dal dit gereild is, strafbaar gesteld.

Die zorgeloosheid kan blijken uit een doen, zoowel als uit een laten (bv. eene moeder geeft, niettegenstaande de waarschuwing des dokters, haar kindje schadelijke lekkernijtjes,, waaraan het sterft; ot wel: zij vergeet, haar ziek kind op tijd zijn medicijn in te geven, waardoor het sterft). Waarin dit doen of laten bestaat, komt ei' gewoonlijk niet op aan; soms echter wordt een bepaald doen of laten aangewezen (zie bv. a. 382 Su-b. ƒ.) Maar in elk geval is dat doen of laten op zichzelf, zelfs al geschiedt dit opzettelijk, niet strafbaar; eerst als

Sluiten