Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK VIL

van

POGING.

§ 120. Begrip In § 69 zagen wij, dat niet alleen wegens het voltooide delict

'igem gestraft wordt, maar ook wegens poging daartoe (althans in de

aangewezen gevallen), ook zagen wij daar in het kort, wat onder poging te verstaan is; thans zullen wij dit leerstuk van naderbij beschouwen.

Pogen is in het algemeen: trachten om een beoogd doel te bereiken, zonder daarin te slagen; slaagt men in zijn pogen, zoo is er ook geen poging meer; het doel is bereikt. Duidelijk is het dus, dat bij poging geen spraak kan zijn van causaal verband tussschen gedraging en gevolg; immers het gevolg ontbreekt en heeft slechts in den geest des daders bestaan. De dader heeft dit gevolg beoogd, en is begonnen zijne gedragingen zoodanig in te richten, als volgens hem het meest geschikt is om dat gevolg te doen intreden: het schuldverband ') is derhalve aanwezig, en wel uitsluitend in den vorm van opzet. Het onderscheid tusschen voltooid delict en poging tot dat delict komt dus het duidelijkst uit in het ontbreken van causaal verband bij laatstgenoemde.

Dit laatste sluit niet in zich dat bij poging alleen het subjectief element aanwezig zou zijn. In dat geval zou reeds het voornemen, om een delict te plegen, poging vormen; dit is echter, zelfs uit louter taalkundig oogpunt beschouwd, onjuist. De poging bestaat in eene gedraging, ter volvoering van een bepaald

') Wij mogen van schuld verband spreken, hoewel liet gevolg niet is ingetreden, daar dit gevolg in elk geval toch bestaat, al is het dan ook maar in den geest des daders.

Sluiten