Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

§ 135. stelsel Het Swb. 1. bevat omtrent daderschap en mededaderschap va* het Swb. l. geenerlei algemeene voorschriften; dit leerstuk wordt derhalve Medeplichtigheid geheel aan de wetenschap overgelaten.

Omtrent medeplichtigheid echter handelen de art. 27 t/m. 32 en indien wij deze artt. (samen den 5en titel vormende) doorlezen, zien wij reeds spoedig, dat het Swb. dit begrip zeer ruim opvat, en daaronder verstaat: iedere accessoire m ede-verantwoordélijkheid, nl:

le. de medeplichtigheid in wetenschappelijken zin;

2e. de uitlokking;

3C. de voornaamste soorten van begunstiging.

Niet altijd echter is de wet consequent gebleven; want vele gevallen van uitlokking en van begunstiging vormen ook volgens het Swb. I. afzonderlijke delicten.

Dit onwetenschappelijk stelsel onzer wetgeving geeft in de practijk echter weinig aanleiding tot moeilijkheden, omdat de wet als regel stelt, dat de medeplichtige met dezelfde straf bedreigd wordt als de dader, m. a. w. voor het delict even ver- ^ antwoordelijk wordt gesteld. ') '

Echter is medeplichtigheid aan overtreding van politieregle- ix

menten en -keuren niet strafbaar. 9

Waar uitdrukkelijk anders is bepaald, geldt het bovenstaande p

natuurlijk niet, volgens den regel: „Lex specialis derogat generali", (a. 27).

Art. 28 Swb. I. somt de gevallen van medeplichtigheid op,

waaronder ook de uitlokking valt. Volgens dat artikel worden nl. als medeplichtigen gestraft:

le. diegenen, die in wetenschappelijken zin als medeplichtigen moeten worden aangemerkt, nl.

a. zij, die inlichtingen geven om een delict te plegen (a. 28, le);

b. zij, die wapenen, werktuigen, of eenig ander middel verschaffen, wetende dat deze moeten dienen tot het plegen van eenig delict (a. 28, 2e.);

c. zij, die desbewust den dader helpen, hetzij bij de voorbe-

,x Art. 27 zegt: „de medeplichtigen . . . worden gestraft met dezelfde straf als de daders" enz. De bedoeling is natuurlijk, zooals in den tekst is aangegeven.

Sluiten