Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

■door hun zacht, langzaam, onophoudelijk, rusteloos werken.

Door nauwkeurige sismometers (meters van aardbevingen) weten wij nu, dat er nauwelijks een punt op de oppervlakte der aarde is, dat 24 uur lang stil blijft, zonder lichte siddering.

Veel opmerkelijker dan een verwoestende aardbeving als die van Lissabon, is het langzaam rijzen en dalen van geheele landen. Zoo rijst Zweden ongeveer twee meter in een eeuw; ook Schotland, Labrador en New-Foundland verheffen zich en worden grooter. Spitsbergen nadert Rusland, en het Balkaschmeer ligt 300 meter liooger dan vroeger. Geheel Peru, Bolivia en Chili met de geweldige Andesketen, verheffen zich gestadig uit de zee, zooals men onbedriegelijk waarnemen kan aan hun kustgebied, dat een uitgebreidheid heeft van 4000 kilometer, dus de afstand tusschen Parijs en Tobolak. Dat zijn krachtsopenbaringen en samentrekkingen in de aardkorst, die alles, wat aan de oppervlakte geschiedt, verre overtreffen. Daarmede in overeenstemming zijn in den jongsten tijd verschillende punten van de Cordilleras 15—20 meter hooger bevonden dan ten tijde van Humboldt en Bonplands. Ook op den Oceaan brengen onderaardsche krachten nieuwe eilanden te voorschijn. Zoo de bekende Santorineilandengroep in de Archipelago. In de jaren 726, 1570, 1768, hoofdzakelijk 1866—1870 werd de zee daar bijna kokend heet, de visschen stierven, en uit den vloed stegen verschillende eilanden op, o.a. Hiera, de Heilige en tusschen 1866—1870 het eiland Georges,

Sluiten