Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„waarom" ligt er diep in de ziel des menschen een onuitroeibare behoefte aan oorzakelijk verband, die eigenlijk niet anders is dan een behoefte aan God; de trekking des Vaders, het onbewust verlangen van het heelal naar zijn oorsprong, een willen terugkeeren van de schepping tot den Schepper en van alle schepselen tot de groote oer-eenheid, opdat zij daarin rust zouden vinden.

Even weinig voldoet de materialistische wereldbeschouwing aan de tweede grond-behoefte der menschenziel. Laat men haar nog zoo dikwijls herhalen en nog zoo omstandig bewijzen, dat er slechts stof is, toch schreeuwt zij telkens onbevredigd en eigenzinnig weer uit: En toch voel ik wat anders en hoogers! Zoo bedekt het materialisme bij vele, b.v. bij de socialisten het inwendig, geestelijk leven, evenals de donkere, koude, harde aardkorst den gloeiend vloeibaren kern ; maar telkens breekt deze weer met zijn lavastroomen zich baan en het goede en edele dat in menige socialistische gedachte verborgen ligt, is in lijnrechte tegenspraak met het materialisme. Een echte, consequente materialist bestaat er niet. Hij zou geen levensvatbaarheid hebben. Zoo roept zelfs een pessimist als Schopenhauer uit: Het beweren, dat de wereld slechts een physische, geen moreele beteekenis zou hebben, is dt grootste, meest verderfelijke en fundamenteele dwaling, de diepste verdorvenheid deigezindheid. Toch sterft die dwaling nooit gansch en al uit op aarde, maar zij verheft telkens van tijd tot tijd het hoofd opnieuw, tot de algemeene verontwaardiging

Sluiten