Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den weg wijst en proefondervindelijk leert, wat te volgen, wat te vermijden is. Intusschen, de aanhangers van de natuurlijke methode willen de grammatica ook niet heelemaal uit de school verbannen, en, 't is waar, wanneer een jongtnensch in 't buitenland is, dus geheel volgens de directe methode studeert, daar tevens les krijgt in de vreemde taal, al is dit maar een half uur per dag, dan zullen zijn vorderingen veel grooter zijn dan die, welke hij op de schoolbanken in zijn eigen land zou maken.

Doch dit is nog al natuurlijk; hij ontvangt misschien 10 uren per dag onderwijs in de vreemde taal, want hij leert den heelen dag door. Daarbij is hij alleen leerling en heeft hij al licht een dozijn onderwijzers en onderwijzeressen, want van ieder, met wien hij omgaat, vangt hij wat op, d. i. leert hij wat. En op de school in zijn eigen land zit liij met 24 leerlingen, en heeft met dezen samen één onderwijzer, die hun 2 a 3 uren les geeft per week.

illen we een zuiver voorbeeld hebben van de directe methode tot het aanleeren eener vreemde taal? Luisteren wij dan naar hetgeen de beroemde Montaigne ons in het eerste gedeelte zijner „ Essais" vertelt. In zijn tijd 1533 —'92, waren de oude talen, in de eerste plaats 't Latijn, zoo ongeveer het begin en 't einde van alle studie. Maar van hoe hooge waarde de kennis van die talen ook zijn moge, zegt Montaigne, men koopt ze te duur.

En dan vertelt hij ons, hoe zijn vader het aanlegde om hem op een gemakkelijke wijze „zonder

10.

Sluiten