Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die hein gewerden van degenen, wier taak het was hem voor te lichten, maar dat hij ook met belangstelling zou kennis nemen van weloverdachte adviezen van personen, die geen opdracht daartoe hadden. De woorden, hierbij gebruikt, zou ik niet precies kunnen aanhalen, maar den inhoud meen ik juist teruggegeven te hebben. Die verklaring trof mij; het kwam mij voor, dat zij wezen op tien ernstigen wil om te streven naar het goede, zonder daarbij gehinderd te willen worden door kleine vormquaesties. Toch ken ik ambtenaren van den ouden stempel, verdienstelijke ambtenaren, die nog steeds zouden meenen aan hunne eer te kort te doen, wanneer bleek, dat artikelen uit een dagblad, 'n tijdschrift of een boek invloed op hunne besluiten of voorstellen hadden uitgeoefend, dus dat zij die artikelen beschouwd hadden als „weloverdachte adviezen" en daarmee rekening gehouden hadden. In Indië werkt in deze richting, zij het ook in afnemende mate, nog altijd een krachtige traditie. Ik voor mij houd het met de opvatting van onzen Gouverneur-Generaal, welke opvatting in overeenstemming is met hetgeen Sir Henry '1 aylor daarover in zijne „Disquisitions concerning the attributes of a Statesman" in het midden brengt. Hoe dit overigens ook zij, de inhoud van dit boek is eene poging 0111 naar mijn beste weten en kunnen een steentje aan te dragen tot verbetering en verruiming van liet gebouw van ons onderwijs, welk gebouw, zooals het nu reeds is, door landgenoot en vreemdeling gezien mag worden.

Saleüba, Maart 1901.

Sluiten