Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ieder onpartijdige, zoo oordeelt de geschiedenis over Moreau. Maar de verbonden mogendheden roemden Moreau als een edel held, die de belangen van zijn vaderland en van zijn weldoener ondergeschikt maakte aan de belangen van de verbonden mogendheden. Moreau werd geëerd, gevierd, begraven als een vorst.

Bourmont was generaal onder Napoléon, met wien hij naar de velden van Waterloo trok. Vóór de slag geleverd werd, liep Bourmont met geheimen van Napoléon over naar den vijand. Bourmont wordt door de geschiedenis verrader genoemd. Maar de verbonden mogendheden, die ook aan Bourmont de overwinning bij Waterloo te danken hadden, ontvingen Bourmont met eerbewijzen. De Bourbons, die ook aan Bourmont hun troon te danken hadden, maakten Bourmont graaf, minister van oorlog, maarschalk, opperbevelhebber van het leger waaraan de verovering van Algiers werd opgedragen. Ja, Bourmont, de onverschoonbare verrader, veroordeelde Ney, wiens verraad door de menschelijkheid werd vrij gesproken, tot de doodstraf, die voltrokken werd.

Deze twee voorbeelden, genomen uit de krijgsgeschiedenis van Frankrijk, omdat Dreyfus tot het leger van Frankrijk behoorde, is een greep uit het overgroot aantal voorbeelden, geleverd door de krijgs- en staat-

Sluiten