Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Na eene korte ongesteldheid ontsliep de kleine Samuel, 11 April 1872. Bij dat smartelijke verlies toonde Johannes en Elisabeth beiden weder, wat het geloof in God, de liefde uit God, en de hoop op God vermag. Hunne zielen waren stil tot God. Bij het graf zongen zij tot verbazing der Heidenen, die er bij waren, een lied mede ter eere Gods.

Den 6den Februari 1873 werd hun een dochter geboren, welke den naam Jochebed ontving.

Evangelisatiereizen van Johannes.

Een en ander van twee Evangelisatiereizen van Johannes. — Juli 1873 naar Simangoemban.

Het eerste dorp, dat ik *) bezocht, was Djoembalang d. w. z. verzamelplaats van geesten. De Radja, Si Djoembah, was tevens priester en medium. Hij vroeg mij medicijnen voor zijn doodzieke kind, maar ik zag wel, dat daar niets meer kon baten. — Ik verkondigde den lieden daar het woord Gods en zeide onder anderen: „Als u kinderen geboren worden, dan vereert gijl. den duivel, de geesten en de zielen der gestorvenen, wijl ge meent, dat door hun gunst die kinderen geboren worden, doch ik zeg u, dat kinderen eene gave Gods zijn en men Hem dus moet eeren. God kan en wil ons zegenen en gelukkig maken niet alleen in dit leven maar ook voor de toekomst, maar hoe zal God het doen, als wij Hem niet eeren? Geven wij Hem de eer niet, die Hem toekomt, zoo maken wij ons schuldig en God moet ons dan straffen en ons leven is hier treurig en voor de toekomst rampzalig."

Eenigen antwoorden: „Waarlijk, het is dwaasheid, den

*) Hier spreekt Johannes zelf.

Sluiten