Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Woord en Gods daden. Den negentienden kwam de zendeling Klijnstra met het bazuinenkoor. Bij de begrafenis spraken Klijnstra, de inlandsche zendeling Jacobus en meester Kilian, die vooral over zijn leven op het seminarie sprak. Zoo heeft Gerrit geleefd, zoo is hij heengegaan. De begrafenis was zeer plechtig en indrukwekkend, het aandoenlijkst sprak zijn vriend Kilian."

De getuigenissen over Johannes en Gerrit, van verschillende kanten, zijn zónder uitzondering zeer gunstig, niet alleen van zendelingen maar ook van ambtenaren, ja zelfs van mahomedanen.

De weduwe van den zendeling Staudte, die meerdere jaren in Pangaloan met zegen heeft gearbeid, schreef mij: „Johannes toonde te allen tijde in alle opzichten, een christen te zijn, in wien de zin van Christus was, trouw, eenvoudig, ijverig, tot alles gewillig, ook tot alles geschikt; lief en leed deelde hij met ons."

De zendeling Kessel, die later in Pangaloan was, schrijft: „Aangezien ik maar een jaar en vijf maanden daar was, kan ik niet veel van Johannes schrijven, maar dit wel, dat hij een trouw en oprecht christen was; deze eigenschappen kwamen in zijn wandel en handel klaar aan het licht. Zonder uitzondering vertrouwden de Batta's hem volkomen. De weduwen gaven hem haar geld in bewaring. Ook mijne %iouw, die toen in het land kwam, was direct overtuigd, dat hij een trouw man was. Toen ik in 1884 naar de conferentie moest te Balige aan het Tobameer, mijne vrouw pas ^ iei maanden in het land, en ik elf dagen van huis was, was zij volkomen gerust, indien Johannes maar op den zendingspost bleef. Kwamen er aardbevingen, hetgeen dikwijls gebeulde, dan kwam Johannes ook in den duisteren nacht geheel alleen, om naar ons te zien en te helpen, indien het

Sluiten