Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wel, dat wij ook spoedig aan het interview toe zouden zijn. En gelukkig, het duurde ook niet lang of zoo geschiedde. In het verslag van dat onderhoud heette hij het „genie onder de athleten", en was daarmede opgenomen in de rij der onsterfelijken. Heerlijk, zeide ik tot mijzelven. Al weer een man, die de eer ontvangt, welke hem toekomt. Alweder een heros toegevoegd aan die schare van weldoeners onzes geslachts, die nooit genoeg kunnen worden geloofd en gedankt. Zalige tijd, die zoo rijk zijt en uwen rijkdom zelfs niet overziet!

Want de genieën en beroemdheden zijn niet te overzien. O, bevoorrechten van deze eeuw! Wat was de triomftocht der imperatoren vergeleken bij de hulde, eenmaal aan Sequah kwistig gespild? Wat is alle belangstelling , waarin tien geleerde ontdekkingen zich verheugen , bij den opgang door éen beroemden misdadiger gemaakt, alle wiens woorden e« gedragingen haarfijn uitgeplozen en wereldkundig gemaakt worden ? Het geniale omringt, het overstelpt ons. Wij zwelgen, wij verdrinken er in. Wij hebben geniale clowns, geniale kegelaars, geniale coupletzangers. Eén sonnet stoot al meer genialiteit en roem uit dan eigenlijk éen mensch verduwen kan. En het woord wordt zoo verrukkelijk lenig en rekbaar, dat het hoe langer zoo meer dingen gaat omvatten en adelen. Dezer dagen sprak eene beminnelijke dame mij van een goddelijk recept voor eenen nieuwen podding en weinig minuten later in vervoering van een servies, neen maar, een genietje van een a/ifeïTioom-tea-serviesje.

Sluiten