Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de opgeruimdste schepsels ter wereld, in het beminnelijkst en zonnigst humeur, zoodat wij zelfs niet ongenegen zijn ons op ons opgewekt karakter een weinig te laten voorstaan. En ofschoon deze climax in onze stemming op zichzelve onverdedigbaar is, doet het verschijnsel der langzame ontbolstering zich te veelvuldig voor 0111 er geen rekening mede te houden. Hildebrand in de „familie Kegge" laat „de conversable dag niet voor één uur beginnen. Aan het ontbijt voegt de bijbel en de stilte". En dit brengt mij weêr op mijn gastheer van daareven.

Als men inderdaad — weder volgens Hildebrand -— geen eerbied kan hebben voor een man, die eene anecdote vertelt vóór dat de klok van éenen koud is, te minder voor den waaghals, die zulk een stuk reeds aan 't ontbijt dorst bestaan, en als er toch een uiterlijk zichtbaar teeken moet zijn van het gemeenschappelijk begin, wat dan? De gewoonte om aan het ontbijt voor te lezen, 't zij uit den bijbel, 't zij uit eenig ander boek, is onder ons, op zijn zachtst gesproken, kwijnend. Het is mij slechts om het vaststellen van het feit te doen; het opnoemen der talrijke oorzaken zou verreweg meer plaats eischen dan waarover een vertoog beschikken mag. Doch mij moge èn plaats èn vrijheid geschonken worden om voor de gewoonte eene lans te breken. Aangaande het voorlezen, bepaaldelijk uit den bijbel, doe ik dat met groot voorbehoud. Jan Holland heeft in „Nette Menschen' daarop eene grove persiflage gegeven , maar in zijn onguren

3

Sluiten