Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

koorlijk een hoofdje? En was zij niet een lust voor de oogen , des Zondagmorgens bij haren kerkgang, het zilver van de twee hoofdplaten schitterend in de zon, de koralen ketting met gouden slootje om den poezelen hals, het blank van het voorhoofd, het zacht rood der wangen, de tinteling der mooie oogen, de vroolijkheid, de gezondheid, de levenslust van een achttienjarig kind? Een lust voor de oogen vooral voor die wisten, dat zij kwam uit een voortreffelijk gezin, een van die kleine-burgerhuishoudens , waar oude eenvoud samengaat met ruimte van blik, waar stoere ijver plaats laat voor een gullen lach, waar vroom denken en gevoelen in harmonie zijn inet eene groote mate van ontwikkeling. Lieuwkje was de oudste en, schoon het niet broodnoodig was, diende, half omdat het geld hielp in de huishouding, half om hare opvoeding te voltooien en wat meer te zien dan alleen de eigen huiskamer, het keukentje en het achteruit. Zij diende in een van de weinige «groote diensten" die er waren, vlug, verstandig, fatsoenlijk; de glorie harer ouders op de Zondagsche wandeling langs het bolwerk of het Schapendijkje; om hare schoonheid meer nagekeken dan voor hare nederigheid goed was.

Dat was Lieuwkje, toen wij stad en bewoners vaarwel zegden en naar elders togen. En sinds, trouw op de hoogte gehouden van al het nieuws, hoorden wij, dat zij was gaan dienen — in Holland. Zeker niet met volle toestemming der ouders, maar bezwijkende voor den lust naar het nieuwe , naar grootheid, naar schitte-

Sluiten