Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verwacht, haar in de kerk ernst en stilheid passen. Die lachende kring van beulen is heel mal. Maar de prediking van zulke begrippen is hoogst bedenkelijk.

Het staat zeer te vreezen , dat vele jonge lelietjes dezen Baedeker in het wellevendheidsland ijverig en geloovig zullen naslaan. Niemand kan dat verhinderen. Maar ik noemde daareven tante Martha de Harde. En ik zou wenschen, dat, wanneer onze dames hadden nageplozen op wat voor manier zij „niet thuis" moeten geven, zij ter opbouwing en verfrissching „de historie van den heer Willem Leevend" ter hand namen en daarin lazen van tante Martha, die op hare vormen niet vast staat en nochtans een voorbeeld is van christelijke welgemanierdheid. Deze twee boeken naast elkander in onze jonge-meisjes-bibliotheken te zien zou niet zonder humor zijn. Laat ons liever nog hopen, dat zij verstandig genoeg zullen wezen om in te zien, dat zij betere dingen kunnen leeren, dan hoe zij het vraagstuk van eene philippine moeten oplossen, of hoe zij moeten schrijven aan „onderwijzend personeel", en dat zij dit boek zullen verbannen naar het rijk , waar zulke schrifturen behooren , dat der eeuwige vergetelheid.

Sluiten