Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was Rothari de maatschappij ingegaan. Ook degelijk en arbeidzaam, met krachtige beginselen van waarheid en recht. Zeer warm en geestdriftig daarvoor, bijzonder hechtend aan de denkbeelden, waarin hij was opgevoed , ook huiselijk, godsdienstig. Maar vijftien jaren waren over hem heengegaan en in zijne beginselen, in zijne denkbeelden was — naar zijne eigene gemeenzame uitdrukking — de klad gekomen. Hij was in eene zeer openhartige stemming, met behoefte om zich eens uit te spreken voor iemand, dien hij vertrouwen kon.

„Ja, de klad," zeide hij lusteloos, in het vuur van zijn haard morrelend, en met een galgenhumor, die mij slecht beviel: „Zoowat beschimmeld naar den inwendigen mensch. Goeie hemel, als ik eens denk aan toen en aan nu! En soms vind ik het nóg miserabel, ofschoon er nu niets meer aan te doen is. Ik zou ook geen jaren, geen dagen kunnen noemen. Langzaam, onmerkbaar is het alles zoo gekomen. Het leven laat je niet onaangetast. Dat enthusiasme, die opgewektheid, dat reageeren op de dingen, meêvoelen, meeleven .... och heere, dat bekoelt wel bij al die nuchtere berekening, dat cynisch glimlachen, dat spottend schouderophalen, dat je overal tegenkomt. Altijd rechtvaardig, altijd eerlijk, altijd in de bres voor de beleedigde onschuld, dat is toch eigenlijk alleen om in van die brave tooneelstukken, van die volksdrama's, door het schellinkje te worden toegejuicht. Recht is een mooi woord, maar eigenbelang regeert de wereld.

Sluiten