Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Merkwaardig is in dit verband te vermelden, dat in Leipzig, waar het onderzoek naar en de verzorging van de buitenechtelijke kinderen de grens der volmaaktheid bereikte onder de voortreffelijke leiding van den bekenden dokter Taube, in het jaar 1892 van de 985 vaders slechts 23 niet gevonden konden worden. Dit gunstig resultaat schrijft men toe ook aan de behandeling met gesloten deuren en de volstrekte geheimhouding waartoe de ambtenaren verplicht zijn. Een groot voordeel van dat »Ziehkinderamt« is bovendien, dat uitstekende hygiënische begrippen in de arbeidersklasse doordringen en daarmee het welzijn van de echtelijke kinderen tevens gediend wordt. Ook een bureau, waar men als eerste ondergeschikte een pleegzusterhuisbezoekster aan zou moeten verbinden, zou daar zorg voor dragen. — Nu weet ik heel goed dat de door mij wenschelijk geachte bureau's er nooit komen zullen, en ik heb dus naar een surrogaat uitgezien en gemeend dat voorloopig te vinden in de voogdijraden: ik kom daar zoo straks op terug. Dit wensch ik intusschen uitdrukkelijk vast te stellen: de actie komt niet aan het kind, noch minder aan de moeder toe, — die zélf een onrechtmatige daad tegenover het kind beging, — maar alleen en uitsluitend aan den Staat door een door hem aan te wijzen lichaam. Want bovenal is de daad onrechtmatig tegenover de maatschappij, onsociaal in de hoogste mate.

Ook Cambacérès bleek in 1803 zijn meening gewijzigd te hebben, waarschijnlijk onder invloed van Napoleon. Diens woorden: »la société n'a pas intérêt a ce que les batards soient reconnus«, zoo cynisch klinkend omdat ze uit hun verband zijn gerukt en daarom met wellust door de meeste bestrijders van 342 aangehaald, mogen hem echter volgens de recente

Sluiten