Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

»doch met buitengewone geestvermogens begaafd, komt »juist daardoor eerst in toevallige, later in veelvuldige »aanraking met een vermogend man, letterkundige, »wiens vrouw in vroeger jaren de ouders van dat «meisje in moeilijke omstandigheden bijgestaan, ja uit »den nood gered had. De man is een twintigtal jaren »ouder dan het meisje, jonger dan zijne meestal zieke»lijke vrouw, wier man in den bewusten zin des woords »hij sedert lang niet meer is, inderdaad nog jong in »ieder opzicht. Het meisje vat voor hem innige liefde »op, hij voelt met den dag meer genegenheid voor de, »van gemoed niet minder dan van geest rijk begaafde «dochter des volks. De noodlottige ure slaat, waarin »zij hem, zonder zweem van verleiding van zijn of van »haren kant, in de armen valt. Hare ouders zijn bijzonder »strenge lieden, en — dat was nu hun zwak — wraak»zuchtig, dorstend van verlangen den eer»loozen verleider aan de kaak te stellen.1) Dat »zou de ondergang van den door haar teeder beminden »man zijn geweest, een onherstelbaar ongeluk voor »zijne wettige kinderen en de diepste smart voor de »door haar bedrogen echtgenoote, weldoenster van hare «familie. Het meisje wist het, de haar bekende gezindsheid dier dame op het punt van huwelijkstrouw liet »haar geen twijfel. Zij zwijgt, niets kan haar den door «niemand vermoeden naam ontrukken. Zelfmoord ont»rukt haar aan duldelooze kwelling«.

Laat ons dit geval toetsen aan de praktijk, aannemende dat alvorens »op allen te werpen den steen van 't proces« — zooals mr. R. dit terecht in z'n geschrift noemt — de zaak langs administratieven weg door een bureau (bij gebreke hiervan door den voogdijraad) werd behandeld. De brave letterkundige zal zeker gaarne een jaarlijksche uitkeering voor 't kind doen; 'n proces is dus

') Spatieering van mij.

Sluiten