Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de van haat fonkelende oogen en de dreigend omhooggeheven dolken.

„Hij moet sterven" riepen eenige stemmen en in koor vielen allen in:

„Dood den verrader!"

„Hij sterve, evenals allen, die de vreemdelingen believen!" zeide de priester, toen het weder rustig geworden was. Vloek over hem en allen, die niet voor onze zaak vechten! Kuang-ti, de heilige, machtige, moge hen met zijne strengste straffen treffen! Gaat nu! broeders, en verwacht het teeken en zoodra gij van mij bericht krijgt, gaat gij goed gewapend den weg op naar Peking.

„En wanneer gij op den weg mannen ontmoet, die u het woord: „Lung-Yin" toeroepen" voegde Tsjin-hai erbij, „volgt hen en hunne aanwijzingen, want het zijn medeleden der Boxersvereeniging, die opdracht hebben u aan te voeren."

De aanwezigen verwijderden zich de een na den ander met een eerbiedige beweging, slechts de priester en Tsjin-hai bleven achter.

„Wij zijn alleen" begon de( laatste „deze figuranten zijn weg, laat ons nu over onze zaak spreken."

„Ja, laat ons klaren wijn schenken," antwoordde de priester, „welke voorslagen heeft uw heer. Prins Tuan, ons te doen?"

„Hij verzekert uwe kaste niet slechts de offergelden uit de tempels, maar hij is ook bereid, óf een belasting ten uwen gunste Ie heffen, óf ook u het recht toe te staan in alle heiligdommen van de geloovigen giften te eischen."

„Anders niets?"

De sluwe oogen van Tsjin-hai fonkelden als hij zeide:

„Is dat niet genoeg, beteekent dit recht niet ontelbare millioenen taels ieder jaar! Wat verlangt ge nog meer?"

„Vóór alles, de verzekering dat het Tsung-li-Yamen in de toekomst slechts uit leden onzer kaste bestaan mag."

„Dat wil zeggen, dat Prins luan geheel naar uwe pijpen dansen moet, lachte Tsjin hai spottend. „Gelooft gij dan, dat de Prins zich zoo de handen zal laten binden?"

Sluiten