Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ook door andere handelingen had Floris de edelen verbitterd. Zij zonnen op wraak en verbonden zich met Eduard I, koning van Engeland, eveneens een vijand van Floris. Deze toch had zich, ontevreden over het verplaatsen van den stapel der Engelsche wol van Dordrecht naar Brugge en Mechelen, in een krijg tusschen Engeland en Frankrijk bij het laatste land aangesloten. Op verraderlijke wijze kregen de edelen den graaf in handen. Uitgenoodigd eene verzoening tot stand te brengen tusschen de verwanten van den heer van Zuilen eenerzijds en de heeren van Amstel en Woerden anderzijds, werd hij door laatstgenoemden, bij wie zich ook Gerard van Velzen gevoegd had, in de nabijheid van Utrecht gevangen en kort daarna gedood (1296). Zijn zoon Jan stierf in 1299 zonder kinderen, en het bestuur over Holland kwam nu aan het gravengeslacht, dat in Henegouwen regeerde.

De eerste graaf uit het Henegouwsche huis, Jan II, werd in een gevaarlijken strijd met Vlaanderen gewikkeld. Holland was reeds bijna geheel in de macht der vijanden, toen de dappere Witte van Haamstede uitredding bracht, door de Vlamingen bij Haarlem te verslaan (12^04).

Iets later deed de Vlaamsche graaf afstand van zijne aanspraken op Zeeland bewester-Schelde, en zoo kon Jan's zoon, Willem III, zich graaf van Holland en Zeeland (en van Henegouwen natuurlijk) noemen. Bij gelegenheid, dat Willem met zijne gewone inkomsten niet rond kon komen, riep hij met den adel ook de schepenen der steden samen (1305), om van hen eene bede te vragen. Eene bede was eene som gelds, welke de graaf vroeg, als zijne gewone inkomsten niet toereikend waren. Veelal stond men hem dit toe bij huwelijk, bij reizen naar het keizerlijk hof, bij verdedigingsoorlogen, later bij alle oorlogen. Gewoonlijk kregen

Sluiten