Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dus eigenlijk eeu legertje, dat onttrokken was aan het gezag van Maurits.

De Staten-Generaal meenden, dat het thans tijd was om met kracht op te treden en namen de volgende besluiten: 10. een gezantschap uit hun midden zal naar Utrecht gaan, om de staten dezer provincie te bewegen, de waardgelders af te danken. 2°. er zal eene nationale Synode gehouden worden.

Om het eerste besluit uit te voeren, begaf Maurits zich met eenige leden der Staten-Generaal naar de stad l trecht en gelastte den waardgelders, de wapens neer te leggen. Deze gehoorzaamden. Nu namen de Staten-Generaal een nieuw besluit, inhoudende, dat de waardgelders in Holland binnen twee etmalen afgedankt moesten zijn. Eene week later werd bevolen, Oldenbarnevelt, Hugo de Groot, Hoogerbeets, pensionaris van Leiden en Ledenberg, ex-secretaris der Staten van Utrecht, gevangen te nemen. Ook dit geschiedde, en tevens veranderde de prins de regeering der steden in Holland zoodanig, dat zijne aanhangers de macht in handen kregen.

Thans moest over het lot der gevangenen beslist worden. Ledenberg had zich zelf gedood, Hugo de Groot en Hoogerbeets werden tot levenslange gevangenschap veroordeeld en naar Loevestein gevoerd. Oldenbarnevelt kwam voor eene buitengewone rechtbank van 24 leden. Hij werd ter dood veroordeeld en, te fier om genade te vragen, zag hij zich genoodzaakt, op 72jarigen leeftijd het schavot te beklimmen. Drie en veertig jaar lang had hij den lande getrouw gediend. Als vrijwilliger had hij gestreden bij de pogingen tot het ontzet van Haarlem en Leiden; door zijn toedoen was Maurits tot stadhouder benoemd; voor de belangen van het

Sluiten