Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De kansen stonden niet gelijk. De Engelschen waren ons in den scheepsbouw en de bewapening der bodems vooruit. Hunne oorlogsschepen werden naar vaste regels gebouwd,

iets wat bij ons niet geschiedde. De hooge voor- en achterstevens, die onze schepen hadden, bezaten de Engelsche schepen niet meer, waardoor zij vaardiger waren in het wenden en zeilen. Verder hadden de Engelschen voor, dat zij eenzelfde batterij niet bewapenden met stukken van verschillend kaliber. Tegenover dit alles stond, dat onze schepen vaster lagen en dus zekerder schoten; dat onze zeelieden, in het bijzonder de aanvoerders, boven de Engelschen uitmuntten. Maar de dapperheid van Tromp en De Ruyter wogen niet op tegen de meerderheid der Engelsche vloot, welke nog vergroot werd door het lafhartig gedrag van enkele onzer kapiteins, die soms in het begin van den strijd op de vlucht gingen. Doch dit waren uitzonderingen. In den regel begon onze vloot, vooral omdat zij gewoonlijk in een schutgevaarte het nadeel aan hare zijde had, zoo spoedig mogelijk het entergevecht; geene marine heeft dan ook zooveel vlagofficieren verloren, als de onze.

De gang van den oorlog was met dit alles in overeen- I stemming. Wel won de Ruyter in 1652 bij Plyïnouth, maai j bij Portland (1653) was het voordeel aan den kant der j Britten. Bij Ter Heyde sneuvelde Tromp (1653). De stilstand van handel en nijverheid verwekte groote ellende, en deze werd door het volk aan de regenten geweten. De Oranjegezinde burgerij verhief hare stem zoo sterk, dat Holland tot eiken prijs vrede wilde sluiten. Ook Cromwell was daartoe niet ongezind, en nu begonnen de onderhandelingen.

Cromwell was geneigd vrede te sluiten, mits de Staten van Holland den jongen prins, dien liij vreesde, voor 1

Sluiten