Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dersgezinden. Dit geschiedde op verre na niet met alle leden, en zoo behielden de regenten hunne groote macht, die zij in de eerste plaats gebruikten, om zich zelf te bevooideelen. Zij gunden het volk geen invloed op de regeering, waardoor allengs een felle haat tegen den hebzuchtigen en trotschen regentenstand ontstond. De volksgezinde partij verwachtte van den stadhouder verbetering van den toestand, en toen hij hiertoe niet in staat bleek te zijn, keerde zij zich van hem af. Zij ging een tijdlang met de oude staatsgezinde partij samen. Gemeenschappelijke haat tegen den stadhouder vereenigde henj de volksgezinde partij wilde hem verdrijven, opdat het volk meer invloed zou krijgen, de staatsgezinde partij, opdat de regenten hunne groote macht zouden kunnen behouden.

Deze partijen , die zich tegenover den stadhouder plaatsten , kregen den naam van patriotten (vaderlanders) en werden ocV minachtend keezen genoemd.

Op allerlei wijze openbaarde zich de vijandschap tegen den prins. In vele steden richtte men, met goedvinden der vroedschap, excereitiegenootschappen of vrijkorpsen op, uit burgers bestaande, welke patriottische gevoelens beleden. De Oranjevrienden, door deze maatregelen geprikkeld, gaven daarop duidelijk van hunne gezindheid blijk, maar met kracht traden de regenten tegen die uitingen op. Het dragen van Oranjelint, het roepen van Oranje-boven! werd verboden. Men was zoo kleingeestig, zelfs den groentevrouwen voorsehriften te geven. Oranjewortels moesten gele peen genoemd worden, princesseboontjes werden in slaboontjes herdoopt. Eene goudsbloem in den mond, het zingen van Wilhelmus, kostte den onvoorzichtige gevangenisstraf of geeseling. ^aar aanleiding van eene dergelijke onbeteekenende zaak (leden

Sluiten