Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

•spijskaart zenden van het huis, waar ik woon en dan kan u oordeelen of ik honger lijd of niet."

Een van de. grappen, die Moody altijd met heel veel plezier vertelde, gebeurde in dezen tijd.

Het was gedurende de eerste verkiezing van president Lincoln, en Moody reisde door Zuid-lllinois. De trein had gestopt aan een dorpje. Een boer liep op het perron heen en weer en toen hij bij het portier kwam van het rijtuig, waarin Moody zat, vroeg deze hem of hij wist, dat Lincoln in den trein was. De man toonde groote belangstelling en zei

«Neen ! Is hij erin ?"

»Dat denk ik niet," antwoordde Moody. »Ik vroeg alleen maar of gij ook wist, dat hij erin was." 1)

De boer zei niets, maar zette zijn wandeling op het perron voort. Toen hij weer bij het portier kwam, maakte hij de opmerking, dat er iets te doen was geweest in het dorp, een klein opstootje.

»Zoo, wat dan?" vroeg Moody.

»De autoriteiten wilden niet toelaten, dat eenige menschen een vrouw begroeven," antwoordde de boer.

«Waarom niet?" vroeg Moody weer.

»Zij was niet dood," was het lakonische antwoord.

Den eersten Zondag, dat hij in Chicago was, bezocht hij de ochtend-zondagschool in de Eerste Doopsgezinde Kerk. Zijn toekomstige vrouw zat daar onder de

1) Deze grap zou er geen zijn, als Moody zich juist had uitgedrukt en dus gevraagd of de man wist of Lincoln in den trein was.

(Noot van den "Vertaler.)

Sluiten