Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zij gingen erin en de kamer werd zoo vol, dat er stoelen moesten worden gehaald om hen te doen zitten. De dominee was verbaasd en Moody evenzeer. Geen van beiden had zulk een zegen verwacht. Zij hadden geen geloof genoeg om aan te nemen, dat God de menschen kan zaligmaken bij honderd en duizend te gelijk, zoowel als bij een en twee.

Toen Moody nog eens vroeg, dat zij, die werkelijk wenscbten Christen te worden zouden opstaan, rees weer de geheele vergadering op. Hij wist niet, wat te doen, zoodat hij zeide, dat allen, die in ernst waren den volgenden avond bij den dominee weer daar moesten komen.

Den volgenden dag vertrok hij naar Dublin; maar op Dinsdagmorgen ontving hij een telegram, hem vragende om terug te komen, en de mededeeling inhoudende, dat er op Maandagavond nog meer menschen gekomen waren dan den avond te voren. Hij ging terug en hield tien dagen lang bijeenkomsten en vier honderd lidmaten werden in die Kerk aangenomen.

Na eenigen tijd werd het geheim van deze wonderbare openbaring opgehelderd. Er waren twee zusters, welke tot die Kerk behoorden. De eene was sterk, de andere was bedlegerig. Eens, toen de zieke vrouw' weeklaagde over haren toestand, kwam de gedachte in haar op dat zij tot God kon bidden, en zij begon Hem te vragen de Kerk, waarvan zij lidmaat was, tot opwekking te brengen. Dag en nacht steeg haar

Sluiten