Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

deze omgeving te moeten genieten. Hoe kon een opera als deze indruk maken op menschen van zulk een meer dan profane stemming. Ik gaf alle hoop Op een ongestoord genot op. Maar hoe zeer zou ik me vergissen; de Professoren, kunstenaars, de rijke en voorname lui waren verrukt, in de wolken, ten diepste geroerd. Duizenden van hemelbestormende woorden prezen den meester. Mijn gezelschap uit Saksen zat verstomd. De meester slotenmaker staarde roerloos op het neergelaten scherm, de vrouw en dochter naast hem weenden in stilte in de diepste ontroering.

De vader, die het eerst tot zichzelf kwam en zeker vreesde de aandacht te trekken, stootte de snikkende aan. „Klaartje, ben je niet wel? Wat heb je dan?" bracht hij, zelf zijn ontroering inslikkende, er met moeite uit.

Toen zag hem de eenvoudige vrouw aan met een blik, welke mij eeuwig onvergetelijk zijn zal. „Neen, ik werd zoo raar, Otto; ik dacht toch, we gaan in den schouwburg, en intusschen wordt het iemand te moede als in de kerk."

„Ja, 't was eigenaardig; .zooals in de kerk!" En toen stonden zij op en verwijderden zich zoo vroom en stil, alsof zij werkelijk uit de kerk kwamen. — Toen ik het volgende jaar weder naar Bayreuth ging, zat de familie tegenover mij; zij waren opzettelijk gekomen om den Parsifal te hooren."

Joël haalde de schouders op. „De uitzondering bevestigt altijd eenvoudig den regel, en deze uitkomst gun ik Wagner zonder wangunst. Ik denk aan niets minder, dan den predikanten wat betreft stichtelijke stemming op zijde te streven. Niets is meer in strijd met mijn karakter, dan mijn laurierboom op heiligen bodem te planten. Ik wil ook geen cipressen, maar roode rozen oogsten. Hoordet gij niet van den toovenaar Mascagni? Hem vergood ik, hem benijd ik. Zijn Cavalleria is de vurige liefdedrank, welke een gansche wereld bedwelmt. Daar zal zelfs geen meester slotenmaker vragen: Wie

Sluiten