Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den rug toe te keeren, om ons onder den eeuwig lachenden hemel van Griekenland in Olympische droomen te wiegen!

„Ik heb een kleine opfrissching noodig, om mijn Genius den teugel te vieren! Zelfs de van God begenadigde moot zien, hooren, ervaren, om te kunnen voortbrengen.

„Helgoland wekte mij zeer op. Ik heb daar verscheidene kleine gedeelten voor de „Dorpslurley" in ruwe schetsen ontworpen. Dorpslurley! Nu zult gij eenvoudig groote oogen opzetten, petite Erika, en niet vermoeden, wat dat voor een voortbrengsel is. — Laat ik het u vertellen, ik weet, dat uw trouw hart aandeel neemt aan mijne scheppingen."

De lezeres liet eensklaps den brief zinken. Als een jubelkreet klonk het zacht van hare lippen, en vervolgens lachte zij, zoo gelukkig, zoo hoogst zalig als waarschijnlijk nooit te voren. — „De Dorpslurley! O, Heer in den Hemel, hij componeert mijn tekst!!" en daarop boog zij zich opnieuw over het stijve blad postpapier, dat hare bevende vingers ternauwernood konden vasthouden, en las met gloeiende wangen verder:

„Gij weet, hoeveel moeite ik mij voor een goede, pakkende operatekst heb gegeven, hoe ik bijna reeds de hoop opgaf, er een te vinden! Maar.. . een jong mensch moet geluk hebben! Een grootere en aangenamere verrassing heeft Pandora nooit uit haar doos geschud, dan onlangs over mij!

„Ga eens na, kindje, er wordt een pakje zonder den naam van den afzender bezorgd. Daar ik aan dergelijke ovaties van schoone handen gewoon ben, maakte ik het open met een zucht van onderwerping, nog eens rozen en vergeetmijnietjes naar mama's boudoir te moeten dragen; ik heb geen tijd om ze in het water te zetten.

„Hoe aangenaam werd ik evenwel aangedaan, toen ik, in plaats van zulk een lyrischen bloemenzucht, een manuscript uit de papieren te voorschijn bracht.

Sluiten