Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verrukking brengen, maar waarvoor ik volstrekt geen gevoel heb! ■— Steenklompen hebben we in Duitschland ook! — om hunnentwil behoett men den geest niet te geven in een toestand — een toestand, Joël!!"

„Hm.... zeeziekte is zonder twijfel een onaangename bijsmaak van de Albanische kust!"

„En die ellendige ontgoocheling, toen alle menschen op het dek: „Corfu ! Corfu!" jubelden, en ik reeds waande van de afschuwelijke folterkast van een „comfortable" stoomschip verlost te worden! 't Is om razend te worden! — O, ik zou dat gemeene, wanstaltige rotsgevaarte van Othoni tien mijlen diep onder zee hebben kunnen wenschen!"

„Dan zouden wij reddeloos op die verraderlijke klip schipbreuk geleden hebben!" — Joël stak kalm een sigarette aan. „Daarvoor verheugde onze landing in deze edele stad u toen dubbel en de nette, dienstvaardige schuitenvoerder —"

Mevrouw de Geheimraad richtte zich zichtbaar met inspanning van krachten op en drukte de handen tegen de ooren. „Joël! — mensch — spreek me niet van die landing en van dat monster — dat ik voor een zeeroover hield! —■ Dat uur op de reede van Corfu heeft me geheel Griekenland tegengemaakt!"

De jonge componist barstte in een schaterlach uit en zeide: „Mamaatje, ik heb nooit iets zoo ongeloofelijk komisch beleefd, als het oogenblik, waarop de wakkere Erikuse met uw valies in zijn schuit verdween, en gij hem met de krachtigste stem „Agent! — Agent!!" achterna gildet!"

„Gildet! — welk een uitdrukking, jou slungel, — de angst snoerde me toch de keel toe, zoodat ik nauwelijks eenig geluid over mijne lippen kon brengen! — En al had ik ook „gegild" — zou het mij euvel te duiden zijn geweest? Hoe menigen prettigen roman over zeeroovers heb ik niet gelezen en plotseling — zonder dat men iets kwaads vermoedt, klautert, springt en slingert zich, vlug als apen, een

Sluiten