Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dwongen offer aan de Adriatische zee met een slag

weder hersteld worden.

Daar verzadigde menschen steeds in een veel betere luim verkeeren, dan hongerige, vouwde Mevrouw Eikhoff aan het einde van het soupƩ het servet op met een gewaarwording, alsof er aan den eerst zoo ra\ enzwarten horizon van Griekenland toch een sterretje was opgekomen, dat rust na den storm beloofde

Zij liet haar zoon met ietwat minder zware zuchten vertrekken, keek nog een paar minuten nieuwsgierig in den krans van lichten der Spianata en ging daarop, terwijl Joel zich in de zijkamer nog onledig hield met het maken van zijn toilet, een grondig onderzoek van haar slaapkamer instellen. _

Daar Griekenland, zooals algemeen bekend is, toch van rooverbenden, brandstichters en dieven wemelde, was het geraden, tenminste met de parapluie onder het bed te voelen, in alle hoeken te kijken en nauwkeurig te onderzoeken, of er niet een geheim valluik in den vorm van de zoo bekende menschenvallen te ontdekken was; daar alles in de beste orde en vrij van elke aanleiding tot inbreken bleek te zijn, begat

Mevrouw zich ter ruste.

Er stond natuurlijk een groote doos met insectenpoeder gereed, want in de eene of andere courant had zij eens gelezen, dat de reizigers in Griekenland met huid en haar door het ongedierte opgevreten werden, nog veel erger dan in Italiƫ. >

Daarop maakte de gemartelde vrouw zich gereed

voor de nachtelijke campagne.

Het bed was goed, uitstekend zelfs, en toen Mevrouw Eikhoff de oogen weder opende, was zij in hooge mate verbaasd, dat zij zonder roovers, zonder insecten, zonder stijve ledematen tengevolge van slechte matrassen, zonder de geringste stoornis van uit- of mwendigen aard, een gat in den dag had geslapen. Zij strekte met den bevalligsten glimlach de slanke armen uit en pinkoogde naar het venster.

Sluiten