Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

maken. Hoe minder de weerspannige knaap vermoedt, welke onmetelijke schatten er in zijn door den wijn beneveld brein liggen, hoe beter.

De kunstenaar Eikhoff zal ze oprapen, zal ze als strandgoed beschouwen, dat de levenszee dienstvaardig hem vóór de voeten heeft gespoeld.

Hij raapt het op en maakt het tot zijn eigendom. Nu zullen die parelen, welke de dwaasheid achteloos van zich werpt, in het diadeem schitteren, dat de onsterfelijkheid op het voorhoofd der door God begenadigden drukt.

De gedachten achter Joëls voorhoofd warren koortsachtig door elkander, hij arbeidt met rusteloozen ijver aan de Dorpslurley, en daar de muziek hem in rijken overvloed toestroomt, zoodat hij slechts behoeft samen te stellen, uit te werken en te instrumenteeren, nadert het werk met rassche schreden de voltooiing.

Eikhoff zendt reeds brandbrieven naar het vaderland; toongevende personen in muzikale kringen, die hem vriendschappelijk genegen zijn, moeten thans reeds de belangstelling van het Bestuur voor de nieuwe opera wekken, opdat zij zoo spoedig mogelijk, in het begin van het seizoen, opgevoerd kunne worden.

Ook Mevrouw Elly is behoorlijk op de hoogte gebracht en hare jubelende, van trots en triomf gezwollene brieven roepen den zoon zoo stormachtig aan hare zijde, dat Joël de verzoeking, zich nu reeds door de inwoners van den „Heiligen George" als beroemdheid te laten huldigen, niet langer kan weerstaan, en den dag van zijn vertrek bepaalt.

Hij heeft genoeg materiaal voor de Dorpslurley verzameld ; voor het oogenblik heeft hij Spiro Malia niet meer noodig, en als het geldt, een tweede opera te componeeren, keert hij tot een winstgevend bezoek naar Goedland terug, om nieuwe lauweren uit de onuitputtelijke melodieënbron van den armen visscher te scheppen!

Als een toon uit een verwijderde, andere wereld,

Sluiten