Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kunstenaarsingeving! Zij heeft geen behoefte aan opwekking; de kleine wereld en de enge horizon, welke haar prozaïsch karakter verlangt, omvat zij en wordt door haar gevuld! Ja, indien zij een kunstenares was! een even zoo vurige ziel als hij, voelde zij den drang in zich, iets groots, ideaals, onsterfelijks te scheppen, dan zou zij zeker de vreeselijke ballingschap met evenveel ongeduld ontvluchten als hij, om hier in een eeuwig lachende lente, in den maalstroom der amusante wereld het onmisbare voedsel voor den geest te zoeken. Heden ten dage wordt geen talent meer gevormd in de stilte; deze „bleekzuchtige Wertherperiode" is een overwonnen standpunt.

In een wereld waarin stoom, electriciteit, dynamiet en vliegmachines nauwelijks nog in staat zijn, de oververzadigde, verstompte, zenuwzieke menschheid uit hare geblaseerdheid en lusteloosheid te rukken, daar kan een talent, dat als een kruidje-roer-mij-niet teeder in de stilte ontluikt, op geen welslagen meer hopen.

Men wil geen lyriek, geen idealisten, geen fantasten, die nog van lente, liefde en menschenharten bazelen, — men wil realisme ! groote, zenuwmoordende daden en voorvallen! geen deugden! de ondeugd wil men in hare ontzettende, volle waarheid, — geen eer en waardigheid, maar de schande en smaad, omdat deze der menschheid nader staan en voor haar begrijpelijker zijn! — Moord, echtbreuk, leugen, bedrog en het gansche afgrijselijke gevolg van misdaden, dat daarnaast in het slijk welig opschiet, dat zijn de moderne scholen der kunst, waarin ziekelijke phantasie hare studiën maakt!

Dat soort van kundigheden evenwel, welke een woelen in het slijk, een uitdrukken van de walgelijkste zweren van het groote wereldlichaam verlangen, verwerft men niet in de stilte, doch alleen in den hooggolvenden, wild voortbruisenden stroom des tijds.

En desniettemin heeft Joël, als hij den brief heeft

gelezen, den brief, welke een teedere meisjeshand in

Sluiten