Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Goed." Mevrouw Elly sloeg den arm om Erika en leidde haar de trap op. „Het betreft namelijk de Diva, die de „Dorpslurley" zal zingen, een zeer verwend persoontje, dat natuurlijk ook op Joël verliefd is geworden! In het „belang der zaak" zendt hij haar dagelijks een paar bloemen, om ze in goede luim en.... bij stem te houden. O kind, je vermoedt niet half waaraan er al niet gedacht moet worden! — Z°°' eindelijk zijn wij aan ons doel!' — zij schoot Erika en Wigand in een salon, welks pracht in het eerste oogenblik schier verpletterend werkte. „Gode zij dank! de drukte van zoo'n reis is afschuwelijk. Doortje, neem den mantel en den hoed van de Juffrouw aan, Wigand, doe, als ik je verzoeken mag, hetzelfde. En rust dan eerst een paar minuten uit en gebruikt in cle eetkamer een klein maal; ons theeuur is^ namelijk buitengewoon laat, na afloop van de opera!

Het draaide het jonge meisje vóór de oogen. Zij had een gevoel, alsof zij uit haar diepe rust en eenzaamheid in een duizelingwekkende draaikolk was gestort, waardoor zij voor het oogenblik buiten adem was. Bovendien werkte de ontgoocheling, dat zij met eens door Joël werd opgewacht, zeer nederdrukkend op haar. Doch wat had zij ook anders verwacht? De liefde is toch voor hem eenvoudig een amusante, kleine afwisseling in het dagelijksch leven, en de uitnoodiging zijner moeder niets anders, dan een voldane quitantie voor de gastvrijheid, welke haar zoon in Ellerndörp

heeft genoten.

Wigand sloeg tersluiks haar gezichtje gade, dat er niet meer zoo opgewekt uitzag als te voren.

„Het zal goed zijn, dat Erika heden tijdig ter ruste gaat, tantelief; de reis heeft haar toch een weinig vermoeid, zooals men voor al het ongewone eerst

leergeld betalen moet." .

Mevrouw keek verwonderd op. „Wil je met op Joel wachten, mijn hartje? Het kan hoogstens twaalf uur worden, eer hij heden huiswaarts keert!

»

Sluiten