Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor je onbegrijplijk onzelfzuchtige missie in den zandkoker Ellerndörp beloonden! Maar zooals je wilt, mijn waarde! Ik houd er niet van, dat iemand invloed op me wil uitoefenen, en dring daarom ook mijne inzichten niet aan een ander op. Laat je daarom, als ik je verzoeken mag, een „souper a part" opdienen en verontschuldig je niet oplettende gastvrouw!"

Zij keek naar de pendule en drukte op den knop der electrische schel.

„Doortje moet mijn paarlgrijs toilet zoo spoedig mogelijk gereed leggen en het rijtuig binnen één uur vóór staan!"

„Om u te dienen, Mevrouw!"

Nog eenmaal betrad de levenslustige weduwe, schitterende in juweelen en zijde, het salon, om van Wigand afscheid te nemen.

„Vindt je eigenlijk, Wigand, dat ik gedurende den tijd van onze scheiding veel veranderd ben? De menschen beweren, dat ik te dik word en dat dat schade doet aan mijn figuur!" vroeg zij, het hoofd van den spiegel afwendende.

Landen werd vuurrood van verlegenheid. Hij was volstrekt niet gewend, loftuitingen te zeggen en ijdele praatjes te maken.

„Ik vind dat gij er jonger en schooner dan ooit uitziet, tante, en was geheel verrast, toen ik u het eerst zag," stotterde hij openhartig.

Mevrouw Elly glimlachte zeer bevallig en tikte hem met den waaier tegen de wang. „Jou"kleine vleier! Welk een geluk, dat ik je je loftuitingen onmiddellijk kan terugbetalen! Je hebt inderdaad het voorbeeld van je .tante gevolgd en bent insgelijks zoo opgeknapt, dat ik je niet zou herkennen."

En daarop liet zij hem aan zijn lot over.

Wigand besloot een korte wandeling door de straten te maken, om enkele inkoopen te doen. Om elf uur, nadat hij naar zijn oordeel lang genoeg honger had geleden, dronk hij eenzaam thee in de eetzaal, welke

Sluiten