Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

om het verrukkelijk tooneel eener dorpsstraat bij nacht te midden van een vreeselijk onweder te zien te geven, — toen brak er een eerste, stormachtig applaus los, dat evenwel wegsterft onder de stem der zangeres welke met de hoogste ontroering van den hartstocht haar hulpgeschreeuw te midden van den storm doet hooren. En tooneel volgt op tooneel.

Het libretto is pakkend en aangrijpend, de muziek gelijkt een tooverbron, welke onuitputtelijk menigten van nieuwe melodieën voortbrengt. _

Als het scherm na het eerste bedrijf valt, zwijgt het publiek seconden lang als onder de t°° ver macht van een roes, doch daarop breekt de storm met dubbel en driedubbel geweld los, een jubelende, onweerstaanbare bijval roept den jongen kunstenaar voor het

voetlicht. 1 . ,

Hij verschijnt, — de zangeres, die de rol van de

Dorpslurley vervult, met bescheidene elegantie aan het auditorium voorstellende, alsof het succes alleen aan hare meesterlijke vertolking ware te danken

Opnieuw weerklinken de bijvalsbetuigingen door het huis voor de tweede en derde maal moet Joe zich aan de bezielde toehoorders vertoonen. Hij doet het zonder eenige aanmatiging, zijn schoon gelaat drukt de beminnelijkste en innemendste dankbaarheid uit. . , Mevrouw de Geheimraad zit hoog opgericht, hare

oog-en schitteren, de ontroering dreigt haar het hart te doen bersten. Zij omklemt krampachtig Enkas hand, en brengt er met moeite diep ademhalend uit. Zulk een oogenblik weegt tegen keizerskronen op..

Èrika meisje die man daar, de grootste kunstenaar,

de door God begenadigde onsterfelijke — hij is mijn

zoon !

tt ^ • tnpQtpmmfind. Zii wil sproken,

II ei üliyC UlCiajt iviiin-t - .

maar zij kan het niet. Duizend hartstochtelijk ontroerende aandoeningen doen haar hart zwellen, s ï succes ook niet voor de helft haar werk? Riepen vele

Sluiten