Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Mag ik u met dien naam voorkomen? Gij zult mijn neef I-anden noemen?

De jonge zangeres keek verrast op.

Zonder twijfel, hem in de eerste plaats.

"Motiveer, als ik u verzoeken mag, die meening! "Niets gemakkelijker dan dat. Mijnheer uw neef staat daar juist tegenover ons, in gesprek met de

arme, hardhoorige Generaalsvrouw, die de jonge heeren

in den regel mijden. Beschouw zijn gelaat. v\ el een voorname kalmte vrij van allen hartstocht, welk een ongeveinsde beminnelijkheid, welk een opgewekte gelijkmatigheid ligt er in dat gezicht! erge ij

dat gezonde, frissche gelaat eens met de slappe, ouwelijke trekken der andere heeren. Het weet van a-een stormachtig doorjubelde, woeste nachten, geen drinkgelagen en speelzalen; die lippen hebben nog aeen vrouw met leugenachtige eeden van trouwe liefde misleidt. En nu zijne oogen. Die zullen nimmer een dame, al was zij tienmaal een zangeres, tooneelspeelster, balletdanseres, door een brutalen of schaamteloozen blik beleedigen. Er ligt een reinheid van ziel in die oogen, zooals men ze in een Lohengrin, den Gralridder en" vertegenwoordiger der hoogste mannelijke deugd zien moet. Daarbij heeft het gezicht niets weeks, onstandvastigs, integendeel, het duidt meer vastheid en energie aan, dan de glimlachende, huichelachtige, wellustige, afgematte physionomieën der aanwezige heeren, die voor het meerendeel onaangename bon-vivants zijn, onverschillig of de wereld hen met lauweren kroont! Weder dwaalde haar blik naar Joel af, — er lag iets

verachtelijks in dien blik.

Erika had hem opgemerkt. Zij reikte der spreekster haastig de hand, haar gezichtje gloeide en hare oogen schitterden als in trotsche vreugde. „Ik dank u, Juffrouw Marva, voor het uitstekende getuigenis, dat gij van mijn neef Wigand geeft. Hij heeft het woord voor woord verdient, want indien iemand zijn eerlijk en trouw karakter leerde kennen, dan waren dat mijn moeder

Sluiten