Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ik wissel mijn omgeving af, mijn waardste! — In de dichterwarande woekeren op dit oogenblik die giftplantjes niet!"

„Afschuwelijk mensch ! Zal nu nog iemand loochenen, dat gij om het altaar van 's duivels grootmoeder danst?"

„Zeker niet, schoone dame, ik stak het nooit onder stoelen of banken, dat ik ze aanbid!"

Een waaiertik harerzijds, een charmante buiging zijnerzijds en Joel trad lachend met zijn nieuwen zegsman naar de deur, om zich in het Grieksche prieel van wijngaardloof neder te zetten.

„In dit huis is veel — doch niet alles bedrog, schijn en fopperij. Gode zij dank, de flesch is geen ij dele waan!" — en hij hief de met stroo omvlochten Grieksche kraft op en vulde ongeneerd twee der kleine gouden bekers, welke er naast stonden; vervolgens proefde hij, knikte voor zichzelf en plaatste een der schitterende bekertjes voor den jongen componist: „De wijn is geen oogenblikkelijk doodend vergif, men kan wel een paar jaar met kleine teugen er van drinken, eer het werkt. — Gij hieldt mij dus zoo even voor goed op de hoogte, dat ben ik ook, en ik deel ook gaarne van den rijkdom mijner wetenschap mede, zamel derhalve de aalmoezen in, onsterfelijke!"

Joël stak lachend de opene hand uit. „Goed! werp mij als eerste muntstuk het antwoord in den hoed, of onze schoone gastvrouw van geboorte een Griekinis?"

„De Barones Daphne? geen quaestie van. Haar grootmoeder heeft wellicht Griekenland eens op de landkaart zien liggen!"

„Dat is ondenkbaar! De gansche Grieksche stralenkrans, welke haar omgeeft —"

„Onzin! — De schoone vrouw heeft een klassiek gezicht en leent zich tot een antiek beeld, — Daphne redmiva! — Daarom dweept zij met het zonnige Griekenland, en daar zij schrijfster en een geniale kunstenaarsziel is, laat men haar die vereering en juicht ze toe!"

21

Sluiten