Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Nu, het zou me werkelijk razend verheugen mamaatje," viel hij ietwat ongeduldig in de rede, — „en wanneer gij zulke ernstige huwelijksplannen hebt, zult gij begrijpen, dat ik dan ook spoedig aan trouwen denk. Ik ben van plan, mij bij de eerste gelegenheid de beste aan Daphne te declareeren en wensch dan ook, dat er met de bruiloft zooveel mogelijk haast gemaakt worde."

Mevrouw de Geheimraad was een weinig verrast. „Waarom zoozeer in tempo vivace f

Hij haalde de schouders op. „Wij zijn toch beiden geen kinderen meer, en ik denk, dat ook Daphne haar uitzet niet zelf naait."

„Zeker niet! Natuurlijk volmaakt zooals je wilt, mijn hartje! Hoe eer ik je gelukkig weet, des te beter. Wil je wellicht heden avond reeds spreken?"

„Neen. Een liefdesverklaring is, met „uitzondering der openbaarheid", meer naar mijn smaak; hoe zou evenwel een ongestoorde declaratie hier mogelijk zijn. Ik verzoek u alleen, Daphne heden avond zoo mogelijk te winnen."

„Maar, Joel, ik meen toch, dat het de componist der Dorpslurley is, die gewonnen moet worden."

Hij knikte verstrooid. „Zóó was het vroeger, thans is het blaadje omgekeerd. Die Galavera zit op den troonzetel harer millioenen en kent alleen slaven aan hare voeten."

„Tot de koning aan haar zijde heer en gebieder werd!" Elly glimlachte, zoodat er zich scherpe plooitjes aan de hoeken harer oogen vormden, doch Joel wierp haar een veelbeteekenenden blik toe, — zij waren niet langer onopgemerkt.

Het feest naderde zijn einde en tot Joëls teleurstelling behoorde Daphne tot de eersten der gasten, die afscheid namen. .

„Zijt gij met tegenzin in mijn woning geweest, dat gij haar zoo spoedig weder wilt ontvluchten ?" — vroeg hij verwijtend.

Sluiten