Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij ging en Joel stapte met driftige schreden het salon op en neder. Hij verkeerde in een hoogst opgewonden stemming en voelde zijn hart nog in zijn hals kloppen. — Wat bleef de Doctor lang weg! Waarom draalde Daphne in zijne armen te vliegen? Dat zou hij, de op zijne overwinningen trotsche, van geen vrouw hebben gedacht!

Een weinig weerstandbieden prikkelt de begeerte!

Ja waarlijk, het prikkelde Joëls koel berekenende begeerte tot bruisenden hartstocht. Daarmede verbond zich de ijdelheid, — de ijdelheid en de hoogmoed, welke tot eiken prijs verkrijgen wil, wat anderen wordt onthouden.

Eindelijk klonken des Doctors voetstappen gedempt op het tapijt. Maar nog altijd geen zacht geruisch van souple vrouwenkleederen, Daphne onttrok zich nog altijd aan den minnenden Apollo en het vogeltje ritselde en sprong in de lauriertakken en schetterde zijn lied zoo schel uit de kleine keel, als wilde het den ^ ongeduldigen man uitlachen, dat hij het zoo onhandig had aangelegd, niet alleen den kleinen zanger in het gebladerte, maar ook de schoone vriendin uit het rozenpriëel te verjagen.

Met gloeienden blik staarde Joel den bemiddelaar tegen. „Komt zij, komt zij?" vroeg hij onstuimig.

De broeder der Barones schudde met min of meer korzelig gelaat het hoofd. „V ervloekt zij het uur, dat het hart der arme kleine vrouw zoo blijvend heeft vergiftigd! Zij worstelt wanhopend tegen zichzelve en hare liefde tot u!"

„Dus bemint zij me toch?"

„Ongetwijfeld, en ik hoop, dat die liefde ook de overwinning over haar twijfel zal behalen. Slechts nog een korten tijd geduld! Daphne verzoekt een bedenktijd. Zij zal u nog in den loop van den dag schrijven, en wat in mijn vermogen is, zal ik doen, om op dien brief een gunstigen invloed uit te oefenen. Weet gij, wat ik geloof?" — hij boog zich vertrouwelijk nader

Sluiten